Autoblog Garage: introductie BMW M135i van Martijn

Nóg een M135i? En nog wit ook? Jazeker, maar dat laatste is meer toeval dan het eerste.

Net als veel autoliefhebbers ben ik fan van vlotte hatchbacks. Mijn autohistorie loopt dan ook redelijk in die richting, met een MINI Cooper (die er nog steeds is),autoblog-garage-martijn een Volvo V50 T5 (wat in mijn hoofd een Focus ST met meer ruimte was) en een Renault Mégane RS 250 Cup. Die laatste was tot een paar maanden geleden mijn dagelijkse vervoer en voldeed daarvoor eigenlijk prima. Snel, uitdagend, van genoeg gemakken voorzien en telkens weer een plezier om mee te rijden. Van wat fijne aanpassingen voorzien, zoals meer vermogen, wat meer geluid uit in- en uitlaat, een mooi onderstel van AST en een lichte set zwarte 18” wielen.

Eigenlijk ontbrak het maar aan één ding: achterwielaandrijving. Ok, en misschien een wat interessanter motorgeluid, na de vijfcilinder in de V50 was dit toch iets minder spectaculair. autoblog-garage-martijnIs achterwielaandrijving dan zo heilig? Geen idee, in het verleden een paar keer wat gedrift met oude E36’s en dat vond ik vermakelijk, maar met een speelse voorwielaandrijver kan ik me ook goed uitleven. Maar goed, ik ben dan toch nieuwsgierig en na een paar jaar gaat het weer kriebelen om iets anders te rijden.

Nou is het aanbod aan achterwielaangedreven hatchbacks met meer dan vier cilinders vrij dun qua spoeling, sterker nog, de 1 Serie van BMW is dan je enige optie. Een M140i was nog even wat te hoog gegrepen qua budget en is in de basis natuurlijk grotendeels dezelfde auto. Hoewel ik me ook kan vinden in de kritiek op het design van de F20/F21, vind ik het wel gaaf dat de prefacelift modellen een wat uitgesprokener uiterlijk hebben. De facelift oogt wat moderner, maar is naar mijn mening ergens ook wel weer een zwaktebod waarbij BMW lijkt te zijn gezwicht voor het commentaar op de prefacelift.

autoblog-garage-martijn

Ondertussen natuurlijk al vaker met Wouter en zijn M135i op pad geweest, en zeker na wat modificaties is dat een erg leuke machine! De mensen die mij kennen weten dat ik niet vies ben van het modificeren van auto’s, voor mij is dat een belangrijk deel van de hobby. Ook was ik vorig jaar tijdens opnames bij AC Schnitzer in de gelegenheid om zowel hun aangepaste M240i als M2 te rijden, wat voor mij ook weer een bevestiging van mijn keuze was.

Dus begon ik me een jaar geleden wat uitvoeriger in te lezen, en kwam tot de volgende wensen: driedeurs (ik ben vrij lang, en de B-stijl zit dan wat verder naar achter), gebouwd ná 06/2013 ivm de grotere turbo met elektronisch aangestuurde wastegate, Alcantara, stoelverwarming, liever geen grijs of zwart en een beetje redelijke kilometerstand. Over het vraagstuk handbak of automaat heb ik vrij lang getwijfeld. Het helpt hierbij ook niet dat de handbakken van BMW niet super denderend zijn qua bediening, terwijl de befaamde achttraps automaat van ZF juist erg goed is. Maar toch was het een soort irrationeel verlangen in mij om eens een potente achterwielaandrijver met handbak te bezitten, dus zelf roeren moest het gaan worden.

Eind vorig jaar wat concreter op zoek gegaan, waarbij een dagelijks rondje over de bekende verkoopsites natuurlijk een vast ritueel was. Daarbij bleek ook dat het aanbod met mijn wensen in Nederland erg dun was qua spoeling, dus richtte ik mijn pijlen al snel op onze Oosterburen. Helaas brak ik in december mijn sleutelbeen na een incident met de fiets en een loslopende hond, waardoor de plannen op een laag pitje kwamen te staan. Terwijl ik thuis op de bank met mijn vers aangeschafte Playstation zat (puur voor revalidatiedoeleinden gekocht uiteraard) kon ik gelukkig wel verder zoeken, nu zelfs met iets minder haast.

Uiteindelijk besloten om de import van mijn nieuwe auto uit te besteden. Ik spreek zelf een aardig woordje Duits en ben niet vies van een avontuur, maar ik wist wanneer het in mijn schouder geplaatste ijzerwerk weer verwijderd zou worden en wilde die periode gebruiken om er een klap op te geven. Dus kort voordat ik weer onder het mes ging mijn Renault Mégane particulier verkocht aan een andere liefhebber en Bart Kuus van BMWTouringkopen.nl ingeschakeld voor het aankooptraject van de M135i. autoblog-garage-martijn Bart kende ik al van opnames die we met zijn voorraad maakten voor Autoblog, en mijn vriendin kocht er naar volle tevredenheid haar MINI Cooper S cabrio.

Al snel werd ik door Bart overladen met fraaie exemplaren van Duitse M135i’s, maar uiteindelijk vond ik dit exemplaar zelf op mobile.de, vooral omdat ik nóg vaker zat te zoeken. Toevallig een witte, wat niet mijn eerste voorkeur was, maar wat ik zeker goed vind passen bij het ontwerp. Aangeboden door een Duitse politieagent, die de auto als speeltje voor erbij had, maar nu zelf een caravan + motorfiets wilde gaan kopen (whipped). Eerste eigenaar was een medewerker bij BMW Mannheim, die er duidelijk ook al zo goed voor gezorgd had. Regelmatig z’n onderhoud gehad bij de dealer, alle facturen aanwezig, fris ogend op alle detailfoto’s, enz.

autoblog-garage-martijn

In november 2013 uit de fabriek gerold, 48.000 km op de teller, wit, driedeurs, EWG, Alcantara, handbak. Naar goed Duits gebruik wel wat vreemd samengesteld qua opties, met bijvoorbeeld wél een Harman Kardon stereo en achteruitrijcamera, maar geen elektrische stoelen en geen cruisecontrol. Voordeel van deze stoelen is wel dat ze iets lager zitten dan de elektrisch verstelbare en die cruisecontrol is vrij eenvoudig achteraf toe te voegen. Ook optisch was de auto reeds wat ‘Duitser’ gemaakt met zwarte wielen, zwarte nieren, zwart gewrapte bumperlijsten, carbon spiegelkappen, Blackline-achterlichten, H&R-verlagingsveren en een Bastuck-einddemper.

autoblog-garage-martijn

Terwijl ik weer onder het mes ging, werd de auto voor me in Duitsland opgehaald en van gele platen voorzien. Ik zat uiteraard te popelen op de bank, maar kon met mijn arm in een mitella zelf toch niet autorijden. Qua planning kwam het allemaal perfect uit, want op de dag dat ik weer mocht autorijden, stond mijn eigen M135i gepoetst en wel op me te wachten in Ankeveen! Een beetje spannend toch wel, want hoewel Bart constant foto’s doorstuurde, had ik de auto nog nooit in het echt gezien. Een tweedehands auto blijft toch altijd een beetje een gok of hooguit ‘educated guess’, maar dit exemplaar bleek gelukkig net zo fris en netjes als ik gehoopt had.

En dan rijd je ineens in je eigen M135i, na die maandenlange zoektocht. De koning te rijk natuurlijk, waarbij me een aantal dingen meteen opvielen, met het motorblok met stip op één. Een heerlijk donker geluid met de Bastuck-uitlaat, heerlijke vermogensopbouw met zowel veel koppel onderin als een gretig gevoel bij vol doorhalen, weinig op aan te merken. Ook qua zitpositie helemaal top voor mij, de Recaro-stoelen in mijn Mégane waren weliswaar nog iets sportiever, maar zaten voor mij altijd wat te hoog. Van de handbak ook geen spijt, voelt zelfs soepeler dan ik me van andere BMW’s herinner en met dit motorblok doe je vrijwel alles in 6 op de snelweg. Wel is de koppeling wat gevoelloos en is de loze slag voor het aangrijppunt wat te groot. Gelukkig bleek een vreugde-burnout ook met handbak geen enkel probleem voor mij. autoblog-garage-martijnHet gevoel van achterwielaandrijving is inderdaad wel erg leuk, nodigt ook wat meer uit tot spelen bij lagere snelheden dan in een voorwielaandrijver. Ook qua comfort en bedieningsgemak erg fijn (het blijft toch een dagelijkse auto), prima geluid uit de H/K-stereo met DAB+ en qua brandstofverbruik zelfs ietsje zuiniger dan de Mégane bij dezelfde rijstijl.

Is het dan alleen maar rozengeur en maneschijn? Nou, nee. De eerste keer dat ik wat vlotter een mij bekende bocht instuurde schrok ik toch wat van de hoeveelheid onderstuur. Ook korte oneffenheden worden door het onderstel erg slecht verwerkt, vooral aan de achterkant. Een combinatie van harde veren en zachte dempers zorgt voor een rare naschok, ongetwijfeld niet geholpen door de verlagingsveren. En wat betreft die achterwielaandrijving: het zou best fijn zijn als dat onder alle omstandigheden via méér dan één wiel tegelijk zou kunnen gaan. Kortom, werk aan de winkel, maar daarover binnenkort meer…

oh ja en de liefde voor de M135i begon bij Wouter en mij op dit moment.

autoblog-garage-martijn

Laat een reactie achter

(0 Reacties)

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuur ons een WhatsApp
Verstuur via WhatsApp